Heeey

Wat ik zou doen? Een lekker warm bad met veel geurtjes enzo helpt altijd. Een wandeling in het park kan ook deugd doen, neem gewoon heel even pauze & zorg dat je een beetje van de wereld weg bent. Of eens lekker shoppen kan enorm deugd doen.. En als je lont té kort word, adem dan diep in.. En blijf vooral rustig of wat je ook kan doen als het allemaal teveel word, reageer je af op een kussen. Ga misschien ook eens joggen.

En zoals al de rest ook al zei ; zoek het probleem op.

Veel liefs

GummyBear ;D

ik heb precies hetzelfde gehad, en heb er nu af en toe nogsteeds wel last van.
ik kon er niet goed mee omgaan enzo, en werd helemaal gek.
de despressie was het ergste.
het belangrijkste is dat je eerst weet waar het vandaan komt.
als je weet wat de oorzaak is, kan je proberen ermee leren om te gaan.
praat er eens met vrienden/vriendinnen over die je écht goed vertrouwd.
zij kennen jou goed, en weten dus ook misschien er meer dingen mee te doen.
begin dus bij vrienden en/of vriendinnen.
helpt het niks, probeer er dan met je ouders over te praten.
zij kennen jou al je hele leven, dus zij kunnen je misschien ook beter helpen.
durf je er niet met je ouders over te praten? probeer dan zelf hulp te vinden.
ik durfde er ook niet met mn ouders erover te praten, ondanks ik gek werd.
ik heb op school hulp gezocht.
bijna elke school heeft wel een leraar of lerares die mensen helpt met problemen.
ik ben eerst op een dag naar mn mentor gegaan, en heb daar alles uitgelegd,
ook waardoor het kwam.
gewoon alles heb ik verteld. mn beste vriendin was erbij toen ik het vertelde,
want ik voelde me er heel ongemakkelijk bij, en die vriendin wist ook het hele verhaal.
het is moeilijk om ook eerst naar je mentor te stappen, dat weet ik.
maar als je echt wil dat het stopt, moet je dat toch doen.
ik 'durfde' het ook niet, maar op een dag dacht ik bij mezelf, misschien is het toch wel beter voor mezelf.
dus heb ik samen met mn beste vriendin, met mn mentor gepraat.
ik vertelde het huilend, dat wel. maar dan komt het ook over dat je er écht heel erg mee zit.
zij heeft aan mij gevraagd of ik het goed vond, dat ze er zo'n lerares voor zou regelen, die mensen helpt met problemen.
eerst vond ik dat ook moeilijk, maar ik dacht, dat is wel het beste. mn mentor kan er verder ook niks mee.
ze wist wel dat ik tijdens de lessen minder vrolijk zou zijn en dat soort dingen, maar verder kon ze er niks mee.
op een gegeven moment, is dus die lerares mij uit de klas komen halen.
ik moest weer alles uitleggen, dus ging die beste vriendin weer mee.
elke week heb ik met die lerares gepraat, en op een gegeven moment werd het beter.
ik spreek dus uit ervaring dat je er toch met mensen over moet praten, en je hulp moet zoeken.
straks wordt het erger en erger, en is het alleen maar moeilijker om eraf te komen.
ik had het ook te lang uitgesteld, maar gelukkig is het nog goed gekomen.
en anders, als dat echt allemaal niet lukt, kan je ook bij jezelf komen. het klinkt misschien dom, maar het is wel zo.
ik heb van die lerares dingentjes geleerd waardoor het ook beter ging.
ik weet niet of je het kent dat er mensen zijn die alleen maar negatieve dingen zeggen?
of dat het lijkt dat de mensen om je heen alleen maar negatieve dingen zeggen?
als dat zo is, moet je het proberen te negeren. hoe moeilijk het ook is, probeer het te negeren!
en als je iets leuks hoort, probeer dat juist goed in je op te nemen.
dat maakt jezelf al een stuk vrolijker. op het begin denk je ; het werkt niet. na een tijdje helpt het wel echt.
ik hoop dat je wat hebt aan deze tips.
in ieder geval heel veel succes !