Hoi hoi,

Ik ben altijd ook enorm verlegen geweest. Ik durfde amper op mensen af te stapen. Ik heb nog steeds wel dat ik moet wennen aan personen maar zodra ik dat ben, is mijn verlegenheid gewoon weg. Nu ik ook wat ouder ben merk ik dat het beetje bij beetje minder word en steeds meer dingen durf. Sinds 5 maanden heb ik dan ook een leuke vriend, die alles behalve verlegen is en tegen iedereen begint te praten, bekend of onbekend. Doordat hij niet verlegen is, sleept hij me er enorm doorheen. Alles valt wel op zijn plekkie!

Hoi, zelf ben ik een heel stuk ouder dan de meeste hier, maar ook ik heb verlegenheid gekend.

Wanneer word je eigenlijk verlegen?

Is het toevallig bij die ene, of zijn er misschien meerdere.

Wordt je ook wel verlegen  bij je familie (oa neven nichten etc.)

Gebeurt dat ook bij je vrienden, let daar maar eens op.

Het kan ook gevoel van eigenwaarde hebben,bijv. als je een lage eigenwaarde heb en een hunk zegt hoi tegen je of lacht lief naar je, dan weet je er soms ook niet mee om te gaan en wordt je spontaan verlegen.

Let ook eens op waar je oa goed in ben, zoal; gevatte antwoorden in je familie/vriendenkring, met een grapje of goed geplaatste humor antwoorden,desnoods alleen maar een knipoogof nonchalant een kleine wuif met je hand.

Een voorbeeld: stel, je wordt op het moment alleen maar verlegen op die leuke jongen in de bus,probeer je er vantevoren op te concentreren om zo dat ene gevoel een beetje in toom te houden, stap in de bus en doe dan je ding.

Al is het maar die ene knipoog, de reactie van die jongen zal je wel leuk vinden, waardoor jij je de volgende keer vast en zeker gesterkt voelt.

Suc6.