Ik ben een halfjaar samen met vriend en we wonen nu al een maand alleen. Vele zullen denken dat het veel te snel is, maar voor mij absoluut niet. Ik zou me niemand kunnen inbeelden waarmee ik die grote stap liever had willen zetten dan met mijn vriend. Ik krijg langs alle kanten commentaar dat het te snel is en ik nog te jong ben en blablabla. Ik ben misschien nog maar twintig, maar ik ben blij dat ik het gedaan heb. Toen we nog thuis woonden zagen we elkaar niet veel en hebben dan bewust voor samenwonen gekozen. Stel dat we het niet hadden gedaan, en het was stuk gegaan omdat we uiteindelijk alle twee een heel eigen en ander leven hadden. Dan had ik me waarschijnlijk afgevraagd hoe het zou gelopen moesten we dan uiteindelijk toch zijn gaan samenwonen. En we hebben een kans op slagen nu of een kans op falen, maar ik zal me niet moeten afvragen wat als...

natuurlijk hebben we ook onze ups en downs, maar uiteindelijk zijn we er allebei zo hard van aan gedaan dat het toch terug goe komt. Het fijn om thuis te komen en hij zit te wachten op mij, als we samen thuis zijn rond zien naar meubeltjes en van ons stekje een romantisch plekje te maken. Ik zou het voor niets willen ruilen en hem al helemaal niet.

<3

Ja bij jou pakte het goed uit..ik woon nu 1,5 samen..mijn vriend en ik gaan uit elkaar, omdat het toch niet dat was dat we wilden.Ijn al snel na 4 maanden gaan samen wonen en we kende elkaar ook al 7 jaar. Dus wat kan er mis gaan denk je. We houden wel van elkaar, maar voor ons is het niet genoeg. Mijn vriend is 27 en ik 21. Helaas komt aan onze romance een einde..

Groetjes

Sterkte dinomeisje,

Maar onthoud, aan elk einde schuilt een nieuw begin.

Ik ben vorig jaar met kerst gaan samenwonen met mijn vriend (geemigreerd naar Duitsland zelfs), ik was toen 19 en mijn vriend 20. We wonen er nu dus bijna een jaar. Toendertijd waren we ook een jaar samen. Dit is dus ook vrij vlot gelopen. Als je van elkaar houdt en jullie zijn zo gelukkig, dan moet het toch goed zijn? Mijn ouders hadden er in het begin ook problemen mee, maar nu ze zien hoe mooi we het voor elkaar hebben en hoe gelukkig we samen zijn, zijn ze toch wel erg trots.

Je kunt nooit van te voren weten of een relatie stand houdt en of je later nog gelukkig samen bent. Dat is altijd maar afwachten. Als je er nu maar van overtuigd bent, dan is het goed. Je moet je niet gek laten maken door mensen die het er niet mee eens zijn. Ik ben zelfs mijn vriendinnen veloren omdat zij het te vroeg vonden. Ze waren niet eens blij voor me. Ik heb nu al een half jaar geen contact meer met ze, echter ik heb er ook geen behoefte meer aan. Wel jammer, maar dat heb ik ervoor over, ik hou van mijn vriend en wil niets anders meer.

Ik wens je veel geluk en plezier toe!