Hee allemaal,

Ik heb 5 april 14 maanden verkering, maar sinds 2/3 weken is alles ineens super erg achteruit gegaan. Hij doet heel raar als er anderen bij ons zijn, hij doet me de laatste tijd na, hij doet overdreven en als ik er dan wat van zeg dan reageert hij boos, hij is chagerijnig, en het enigste wat hij nog wilt als ik met hem afspreek is dat ik hem aftrek en hij mij vingert. Het is allemaal zo standaart geworden, ik spreek met hem af, hij vingert mij, ik trek hem af, dan gaan we nog even met elkaar knuffelen, dan gaan we tv kijken en dat is hoe onze dag samen verloopt. Niks romantisch of gezelligheid, gewoon standaart dingen. Ik zit er de laatste tijd aan te denken om het uit te maken, en daar heb ik verschillende argumenten voor én tegen voor:

voor het uitmaken: 1; hij doet dus de laatste tijd heel raar tegen mij en anderen.  2; hij zoekt de hele dag aandacht, en hij krijgt het nog ook. 3; hij loopt heel erg achter in de tijd, hij gedraagd zich echt als een kind.  4; ik heb het idee dat hij alleen nog van mij houd omdat ik hem aftrek en hij mij dus kan vingeren, niet omdat hij nog echt verliefd op mij is.

tegen het uitmaken: 1; ik hou nog wel van hem.   2; ik vind het fijn om bij hem te zijn.   3; het is heel erg vertrouwd bij hem.

Ik weet gewoon niet wat ik moet, want als ik niet bij hem ben, dan mis ik hem ook helemaal niet meer, terwijl dat eerst wel altijd was. paar maanden terug wilde ik ook heel vaak met hem afspreken en nu vind ik andere dingen ineens belangrijker. maar als ik bij hem ben, dan heb ik weer precies het tegenovergestelde, dan wil ik het liefst de hele tijd bij hem blijven en de tijd stil zetten.

Ik ga maandag met hem afspreken, en ik heb besloten dat ik dan even met hem ga praten en dat ik hierover zit na te denken, en dat ik wil dat er dingen veranderen, maar ik ben bang dat het niet helpt als ik hier serieus over ben, ik heb namelijk al vaker geprobeerd serieus met hem te praten over dingen, en meestal gaat het dan 1 of 2 weken goed, en daarna is het precies hetzelfde als daarvoor. Ik ben dus bang dat als ik maandag met hem ga praten, het 2 weken goed gaat, en daarna weer precies hetzelfde gebeurd.

Mijn vraag is, wat zouden jullie in zo'n situatie doen? Graag reacties, dat zou me heel erg helpen :)

 Liefs, lovesugar1

Is natuurlijk om het uit te maken na 14 maanden. Je heb dan al heel wat opgebouwd samen.. en natuurlijk ga je samen ook door minder leuke dingen heen.  Maar je moet wel helemaal achter je relatie staan. anders werkt het niet..

En als hij veel van je houd. gaat hij je niet belachelijk maken waar andere bij zijn.

Ik zou is goed met hem praten als ik jou was en kijke hoe hij daar in staat en wat hij er van vind.. En dan zeg je gewoon dat je even moet nadenken en dan kan je altijd kijken of hij het meent of niet en dan kan je altijd nog je conclusie trekken

veel suc6

miriam

Beste Miriam,

laat ik maar gelijk vertellen dat ik een jongen ben,

hoop niet dat het wat raar klinkt maar ik dacht laat ik is ff een gedicht zoeken voor iemand die eigenlijks m'n ex-vriendin is.

ik ken jou situatie.

ik had het alleen net omgekeerd..

ik heb 15 maanden iets met een meisje gehad.

En op het laatst ging het er ook zo aan toe. tuurlijk hadden we nog wel onze leuke momenten!
en we gaven ook écht nog wel om elkaar..

maar het is uitgegaan. 
we hebben elkaar alles verteld en het heeft een boel opgelucht..
we hadden de laatste tijd vaak ruzie om gewoon hele kleine dingen..

Toch hou ik nog steeds van dr en als ze me zou zeggen dat ze me weer terug wil en we alles vergeten en gewoon opnieuw beginnen zou ik het zo doen..

het is misschien handig om even een pauze te nemen..
toen het net uit ging tussen m'n vriendin en mij hadden we ook wat meningsverschillen enz..

het is onderhand al bijna 2 maanden geleden dat het uit is maar ik heb vandaag het gesprek van m'n leven gehad met haar..
het was net alsof we weer verliefd waren.. het voelde raar maar ook super goed!

Ik hoop dat ik haar weer terug krijg

dus als tip zou ik een pauze nemen want dat werkt denk ik nog het beste!
dan bevliegen jullie elkaar na een tijdje zeker weten wel weer!

ik weet hoe het voelt, je zit écht in een kutsituatie en het is moeilijk..

Hoop dat je er wat aan hebt,

Groetjes, 

Heej allemaal,

Ik ben vanmiddag naar hem toe geweest, ik had helemaal bedacht hoe ik zou gaan zeggen wat me dwarszat, maar eenmaal daar wist ik het niet meer! Ik wilde zeggen dat ik alles zo standaart vond worden bij hem, want ik spreek met hem af, en we doen dan altijd dezelfde dingen... Maar vandaag was het anders, alsof hij wist dat ik zoiets zo gaan zeggen, hij had allemaal dingen bedacht om te gaan doen, dus niet meer standaart... Dus het hele idee van wat ik zou zeggen is niet meer van pas gekomen. En ik kon geen rustig momentje vinden waar ik kon beginnen om te praten. Nu zit ik nog steeds met dat gevoel..

anoniem1994, ik heb al twee keer eerder een pauze gehad met hem, maar dat had geen zin bij ons, ik zie hem namelijk elke pauze op school, en we hadden toen afgesproken afstand te nemen, maar dat is er toen ook niet van gekomen. Op de een of andere manier kunnen we toch niet zonder elkaar, of de liefde nou over is of niet. Maar ik weet het nu echt niet meer, ik denk niet dat de liefde helemaal over is, dat er nog restjes zijn, en dat die twee kanten hebben. 1; het word langzamerhand weer meer, we zitten gewoon even in een dipje. of 2; we moeten de laatste restjes van de liefde opmaken en dan is het écht over.

Ik weet niet wat er nu gaat gebeuren, maar hij weet nog steeds niet wat mij nou dwarszit... Met hem praten kan ik ook niet heel goed, als we ergens serieus over praten dan begrijpt hij alles en wordt hij ook niet boos, en dan belooft hij dat het gaat veranderen, en ja, dan gaat het ook veranderen, maar dan is het na 2 weken weer gewoon als daarvoor..

Nu heb ik er eigenlijk nog een probleem bij gekregen, toen ik net terugkwam van mijn vriend, zei ik hoi, mijn moeder vroeg hoe het was, ik zei leuk, en ik ging tv kijken. En toen begon mijn moeder ineens helemaal te schreeuwen over dat ik niets vertel over wat ik heb gedaan, dat ze vind dat het hier 'een hotel is'  waar ik kom eten en slapen en om geld vraag, en dat ik niet meer in het gezin hoor omdat ik alleen maar weg ben. Maar dat snap ik nou niet, want als ik achter de computer zit dan vinden ze dat niet goed, maar als ik buiten ben met vriendinnen of als ik bij mijn vriend ben is het ook niet goed :S. mijn moeder mag mijn vriend niet, maar dat kan mij niets schelen, ik weet dat hij niet de perfecte jongen is voor mij, maar ik hou van hem en dat moeten zij maar accepteren. Nu zit mijn moeder alleen wel allemaal van die dingen te zeggen dat ik mijn spullen mag pakken en bij hem mag gaan wonen enzo, en ze slaat mij, ze gooit zelfs met messen als ze boos word en ik op haar woede reageer, ik zeg dan meestal dingen waarvan ze weet dat ik gelijk heb, en dan gaat ze uit boosheid met messen gooien :O. maargoed, daar gaat het nu niet over.

Ik denk dat ik de volgende keer als ik met mijn vriend afspreek écht een moment ga nemen om te praten, want ik wil van al die twijfels en gemengde gevoelens af.

Liefs, lovesugar1

Dat is gewoon geen goede basis van een relatie.
En je thuissituatie is ook klote, ik snap wat je ouders bedoelen met dat ze vinden dat je vaak wegbent, dat verhaal hoorde ik ook vaak..

Maar alleen al het feit dat je ouders een hekel aan hem hebben en er veel ruzies door ontstaan.. dat moet toch een keer stoppen.

En dat je moeder of vader je slaat.bedreigd of met messen smijt is niet normaal en NIET goed.

Al die zorgen moeten er niet zijn,

Denk goed na met wat je wilt, en als je wilt kun je met me praten ;)

you know me

Wel ik vind alvast dat als je moeder je vriend niet goedkeurt er alvast een belletje bij je moet gaan rinkelen. ik vind verder ook dat als in een relatie er veel meer slechte momenten zijn dan goede er nog een belletje moet gaan rinkelen. verder is naar mijn mening 14 maanden te snel om te beginnen met elkaar aftrekken en vingeren, want dan hebben jullie nog geen goede basis. je moet ook verder overwegen als hij niet met je is om het vingeren en aftrekken of omdat hij echt iets in je ziet. als je eenmaal iets toelaat is het moeilijk om het terug te draaien. Als je het echt wil uitmaken moet je het niet meer uitstellen, want dan stel je je zelf niet open om andere, leukere jongens te ontmoeten

Ik ben het niet met misslovely11 eens. Mijn ouders hebben mijn vriend ook nooit goed gekeurd en we wonen nu samen. Mijn ouders vonden hem maar niets voor mij en hij was niet te vertrouwen en loog alles bij elkaar.

Het is je eigen leven en je maakt zelf je beslissingen. Als jij het goed vind voelen wat je doet is er niets mis. Als hij sex met jou wil en jij wilt het liever niet, moet je er ook niet aan toe geven. Leg hem maar uit dat een relatie meer is dan alleen sex. Als het goed zit tussen jullie dan komt het vanzelf weer goed op het gebied van sex.

Verder is het zo dat je bij jezelf wel moet afvragen wat je voelt. Als je naar hem toe gaat ben je dan gelukkig? En als je naar huis gaat ben je dan ook gelukkig? Als je ongelukkig bent, dan zit er iets niet goed tussen jullie namelijk. Meestal is het zo dat als je al een lange relatie hebt je in een bepaalde sleur terecht komt, zoals ze dat zo mooi noemen. Het initiatief moet dan van 2 kanten komen om er weer wat leven in te blazen en er wat moois van te maken. Als jij nog steeds gelukkig bent met je vriend zal ik er voor gaan.

Wat je ouders betreft. Prober ze eens een brief te schrijven. Zet daar in wat je voelt en waarom je zoveel weg bent. Dat je soms niet meer weet wat je moet en waar je heen moet, omdat ze boos op je worden. In een brief kun je alles mooi verwoorden en heb je de tijd om na te denken over wat je ze wil vertellen. Ze kunnen je niet onderbreken en ze kunnen nadenken over wat er in staat.

Laa maar even weten hoe het allemaalgaat.

Liefs, Nathalie

heej x

dat is egt onzin van je moeder zoiets doe je tog niet je moet je kinderen liefde geve enz.

maarja dat van je vriend ik zou ook gewn ook even gaan praten en l;aat je voral niet afleiden

x ivnna