Gedichten van Elvira0one0love
life's a Climb, but the view is beautiful
Je bent er,
maar toch ook niet.
Je houd van me,
maar toch ook niet.
Ik hou van je,
maar toch ook niet.
Je bent er,
in mijn gedachten
Je houd van me,
maar je blijft twijfelen.
Ik hou van je,
maar ben bang voor wat komen gaat.
Pijnlijke tijd
Dagen van pijn,
Dagen van verdriet,
omdat jij het gewoon niet ziet.
Je ziet niet wat je me aandoet,
Je probeert me te begrijpen,
maar het lukt je niet.
Elke avond val ik huilend in slaap,
omdat jij me zo'n pijn doet.
Maar ik kan niet boos worden op jou,
Kan je niet vertellen,
dat jij het enigste bent wat ik wil.
Je hoeft alleen maar 'ja' te zeggen.
I waiting for you,
for the rest of my life.
Dreaming about the day
when you'll wake up and find
that what you're looking for
has been here the whole time
Zoals je leven hoort te lopen
Er loopt een traan over me wang,
Een traan om jou,
Een traan van verdriet,
Een traan van pijn.
De pijn die jij me aandeed,
Volgens jou niet zo bedoeld,
Voor mij één grote leugen.
Ik hield van je, en hou nog steeds van je,
Hoe vaak je me ook bedriegt of voorliegt,
je houd dat ene speciale plekje in m'n hart.
Geen mens die dit zal begrijpen.
Geen mens die zal begrijpen waarom ik jou niet los kan laten.
Misschien,
héél misschien zal jij het op een dag begrijpen.
Je kwam bij me terug omdat je wist dat je een fout had gemaakt.
Je gaf me weer hoop.
Waarom moest je die fout nogeens maken?
Leeg van binnen,
Geen gevoel meer.
Doelloos ga ik verder,
Geen doel om voor te leven.
Jij was m'n doel,
maar jij moest een ander pad inslaan.
Een pad dat te smal was voor ons twee,
Je wandelt over dat pad verder,
ik sta stil, kijk je na.
Het pas dat voor ons lag,
was breed en lang.
Groot genoeg voor ons beiden,
Waarom moest jij het smalle pad kiezen?
Je maakt het jezelf alleen maar moeilijker.
Het pad dat jij hebt gekozen loopt na een tijdje dood.
Je zal weer terug moeten,
terug naar die breede weg.
Daar aangekomen kijk je om je heen,
Een grote leegte.
Ik ben verder gegaan en loop kilometers voor jou.
Op datzelfde moment kijk ik achterom,
denkend aan ons mooie tijden,
zie de voetstappen van m'n verleden achter me.
M'n gevoel zegt dat ik moet wachten.
Ik loop naar de kant en ga daar zitten.
Wachtend.
In de verte, aan de horizon zie ik een vlek verschijnenen,
Je komt komt dichterbij,
ziet me staan.
Eindelijk mag ik weer bij je zijn
en kunnen we ons levenspas afmaken
