Gedichten van Thepoet
Soms
Soms als het al laat is
En de avond is verdwenen
Vervangen door de nacht
Denk ik terug aan toen
Tranen aan de macht
Soms als ik naar buiten staar
Alleen de sterren geven licht
En de straat is leeg en verlaten
Alleen mijn schaduw voor het raam
Niemand heeft mij in de gaten
Soms als ik aan je denk
Af en toe een beetje
En vaak ook nog te veel
Beeld ik me in dat je bij me bent
Dat ik al mijn uren met jou deel
Soms als mijn hart pijn doet
Omdat jij er een gat in hebt geslagen
Kleuren mijn ogen langzaam zwart
Weet ik niet meer waar de zon is gebleven
Verdoofd en hopeloos verward
Soms als ik je foto in mijn handen heb
Druk ik je weer tegen me aan
Dan voelt het alsof je bij me bent
Dan is het net of ik je geur weer ruik
Als of inbeelding geen waarheid kent
Soms als ik eerlijk ben
Weet ik dat jij nooit meer bij me komt
Verdwijnen mijn tranen in de nacht
Als een levend beeld zonder geluid
Terwijl jouw foto naar me lacht
Soms als ik het echt besef
Durf ik de pijn toe te laten
Weet ik dat ik voor altijd van je hou
Zonder jou gebroken en alleen
Ik ben helemaal niemand zonder jou
Jij bent mij...
Gefeliciteerd
Vanochtend vroeg, een blik op mijn kalender
Jouw naam, nog door jouw zelf geschreven
Want jij bent jarig vandaag
Wat zou ik je hebben gegeven?
Als we nog bij elkaar zouden zijn
Maar ik heb je al jaren niet meer gezien
Ik weet niet of het goed of slecht met je gaat
Denk jij nog soms aan mij misschien?
Zoals ik nog iedere dag denk aan jou
Mijn hart doet nog elke dag zo’n pijn
Ik heb je nog zo veel te vertellen
Waarom kun je niet gewoon hier bij me zijn?
Om me vast te houden net als toen
Jouw hoofd veilig te laten rusten op mijn schouder
Ik mis je om me heen
Is het bij jou sinds die dag ook kouder?
Misschien heb je wel warmte gevonden
Ik wens je alle geluk en warmte op je pad
Jij bent jarig en ik mis je zo verschrikkelijk
Gefeliciteerd lieve schat
Nooit meer voor altijd
Nooit meer je blonde lange haren
Die samen met jou vrolijk dansen in de wind
Nooit meer je aanstekelijke lach
Als je het leven echt wel vet te grappig vindt
Nooit meer je zusje in bescherming nemen
Omdat ze haar oudere zus soms nodig heeft
Nooit meer tranen van verdriet
Omdat het leven soms ook moeilijkheden geeft
Nooit meer een knuffel geven
Omdat iemand dat toevallig kan gebruiken
Nooit meer de eerste lentebloemen
In je haar of om lekker aan te ruiken
Voor altijd herinner ik je liefde
Die je hebt voor alle mensen om je heen
Voor altijd herinner ik je pesterijtjes
Soms wat knullig maar nooit gemeen
Voor altijd herinner ik je woorden
Waarmee je iedereen lachen laten kon
Voor altijd herinner ik je ongekende vreugde
Toen je voor het eerst met tennissen een punt van me won
Voor altijd herinner ik hoe je mijn hand vastpakte
Terwijl het leven langzaam afscheid nam van jou
Voor altijd herinner ik me hoe je zachtjes fluisterde
Dat je liever nog wat langer blijven wou
Voor altijd herinner ik me hoe je me vertelde
Dat ik niet moet huilen als je er over een tijdje niet meer bent
Voor altijd herinner ik me dat ik je zusje goed van jou moet troosten
En dat het leven zonder jou na een tijdje ook wel went
Voor altijd herinner ik hoe sterk je was
Hoe je hebt gevochten met een lach op je gezicht
Voor altijd herinner ik me de laatste keer dat ik bij je wegging
Een knipoog, een handkus, een lach en toen de deur langzaam dicht
Je wou zo graag nog dertien worden
Dat is je helaas net niet meer gelukt
En dat maakt iedereen verdrietig en verward
Ik zal je nooit vergeten lieve Ellemieke
Je hebt voor altijd een plekje in mijn hart
Ellemieke is bezweken aan leukemie. Ze is 12 jaar oud geworden
Afscheidsbrief voor jou
Jij hebt mij nu niet meer nodig
Je kunt de wereld alleen wel aan
Je bent een mooie sterke vrouw nu
Jij kunt wel op je eigen benen staan
Ik stond jou alleen maar in de weg
Onbewust hield ik je tegen
Ik blokkeerde je zonnestralen
Hand in hand maar in de regen
Dus sla je vleugels nu maar uit
Dan ga ik er zachtjes vandoor
Ik zal zeker tranen om je laten
Maar hoop dat ik nooit meer van je hoor
Want dan weet ik dat je gelukkig bent
En jij blijft de liefde van mijn leven
Het breekt mijn hart, ik hou van jou
Maar ik kan jou geen liefde geven
Traan
De ochtendzon die ons wakker maakt
Het is al lang verleden tijd
Nu regent het bitterzoete tranen
In mijn hoofd luister ik naar de strijd
Het is beter zo zonder jou om me heen
Wordt zacht gefluisterd door mijn gedachten
Maar waarom kan mijn denken
De pijn in mijn hart niet wat verzachten
Je zit nog veel te diep in mij
Ik draag je met me mee, ieder uur van de dag
Ik hoor je stem en ruik je lange blonde haren
Ik voel je zachte huid en koester je lieve lach
Die ene dag, na een laatste omhelzing liet ik je gaan
Hoe kon ik me zo vergissen
Tot op de dag dat ik je bij me had
Wist ik niet wat het was iemand zo te missen
We kunnen vrienden blijven zeg je zacht
Maar ik heb even geen plaats in mijn hoofd
Al je woorden schieten langs mee heen
Radeloos gevangen in je ogen, voor even verdoofd
Dan plotseling laat ik je los
Het besef raakt me hard, ik moet je laten gaan
Beter voor jou, beter voor mij, beter voor ons
Een laatste blik, afscheid voorgoed, je mist mijn traan
Ik heb wel vaker tranen gehad mijn liefste
Maar mijn tranen heb je nooit gezien
Want ik heb me nooit helemaal kunnen geven aan je
Dus het is vast beter zo, misschien
En op een mooie lentedag in de herfst
Zie jij me ineens voor je staan
Maar ik twijfel en draai me weg van jou
Word jij maar gelukkig, maar mis mijn traan
De allerlaatste woorden
Dit zijn de allerlaatste woorden
Die ik spendeer aan jou
Dit zijn de allerlaatste zinnen
Ik geef me over aan de eeuwige kou
Tranen, pijn, wanhoop, verward
Ik hou het allemaal bij me
Laat het stormen in mijn hoofd
Laat het rusten in mijn hart
Dit zijn de allerlaatste woorden
Niet meer huilen dat ik van je hou
Niet meer schreeuwen van de pijn
Niet meer fluisteren dat ik je nooit verlaten zou
Dit zijn de allerlaatste woorden
Daarna ben ik echt eenzaam en alleen
Want ik deel het met niemand meer
Ogen kleuren zwart in een hart van steen
Dit zijn de allerlaatste woorden
Dat ik langzaam sterf van verdriet
Niemand die me verder kent
Niemand die me gebroken ziet
Dit zijn de allerlaatste woorden
Die ik spendeer aan jou
Dit zijn de allerlaatste zinnen
Ik geef me over aan de eeuwige kou
Tranen, pijn, wanhoop, verward
Ik hou het allemaal bij me
Laat het stormen in mijn hoofd
Laat het rusten in mijn hart
Ik zal altijd van je houden
Ik zal altijd over je waken
Ik zal nooit meer in je leven zijn
Ik zal nooit meer in je dromen komen
Ik zal nooit vergeten vanwege de pijn
Dit zijn de allerlaatste woorden
En dan afscheid voor altijd
Je was het mooiste uit mijn leven
Maar ik weet, ik ben je kwijt…
Voor Laura
Voor Laura
Lieve Laura, kindje van me
Jij was ons grootste geluk
Toen ik je voor het eerst in je oogjes keek
Kon het leven niet meer stuk
Je kleine vingertjes
Houden mijn vinger stevig vast
Het is mama die voor je zingt
Het is papa die de hele nacht op je past
Hoe boos en kwaad de wereld ook is
Papa en mama zullen er altijd voor je zijn
Samen zullen we met je schaterlachen
Samen zullen we huilen om de pijn
Ik zie mama lachen en stralen
Als ze je in slaap zingt met het zachtste lied
Maar de volgende ochtend werd jij niet meer wakker
Een schreeuw, nee, verlaat ons niet
Seconden, minuten en uren gaan voorbij
Je handjes slap en je oogjes dicht
Geen mooie liedjes meer
Geen lach meer op je bleke gezicht
Helemaal kapot van het verlies
Op jouw grafje liggen mijn laatste tranen van verdriet
Het zijn dezelfde tranen als op de dag
Dat jij ons ineens verliet
Laura, geboren 29-12-2007
Laura, gestorven 27-01-2008
