Liefdesverdriet gedichten
Zo zijn mensen
Mensen laten je in de steek
Mensen maken je van streek
Je hoeft niet terug te slaan
Maar je moet stevig in je schoenen staan
En trek je er niks van aan
liefde is niet wat het lijkt,
wat hij mij heeft aangedaan,
is niet te beschrijven.
Niemand weet wat liefde betekend,
het kan een goed gevoel zijn,
maar ook een slecht gevoel.
wat die jongen mij heeft aangedaan,
dat is niet te beschrijven.
Je wilt natuurlijk weten wat een ander van je vind,
Sommige relaties wil je dat niet.
De verhalen over hoeveel die van je houd,
Moet je die altijd wel geloven?
bij wat mij is overkomen niet,
zeggen dat die nog zoveel van je houd,
als je het uitmaakt.
nouw wanneer een jongen dat zegt,
verwacht je dan dat die na een paar minuten met een ander kust?
wat die jongen mij heeft aangedaan,
is gewoon echt niet te beschrijven.
zoveel pijn heb ik nog nooit gevoeld,
liefde is niet wat het lijkt,
het kan zo zijn maar denk eraan het is neit altijd wat het lijkt.
Ik wil je terug
Schat, ik mis je
Waarom ging dit voorbij
Voor ons was het nog niet klaar
Of alleen voor mij
Lief, ik wil je terug
Is het mogelijk?
Want ik wil je
Telkens als ik naar je kijk
de loverboys
Het leek allemaal zo mooi
De toekomst die hij beloofde
Het werk van een loverboy
Die alles van haar roofde
In het begin was hij zo lief
Maar het was slechts gespeeld
ze dacht veel te naïef
en had het zich ingebeeld
Hij gaf haar mooie spullen
En probeerde haar te verleiden
Hij zou al haar wensen vervullen
Maar dat deed hij met alle meiden
En toen kwam zijn zielige verhaal
Hij had hoge schulden
Wat hij deed was illegaal
mij krijg je niet klein!
Je kan me blijven kwetsen
zoals je dat altijd al hebt gedaan
Me vernederen kan je blijven proberen
Maar aan de kant zul je me nooit slaan
Je kan de zon uit m'n leven halen
en het slechtste voor me hopen
De wolken laten overheersen
maar over me heen zul je nooit lopen
Ook al wens je me
alleen maar pijn
Je kan doen wat je wilt
mij krijg je niet klein!
Poekie, ik mis je.
Lieve Poekie,
Je bent veel te snel van me afgenomen,
hoe moet ik mijn leven zonder jou doorkomen?
ik mis je, laat me niet alleen,
het leven is soms zo gemeen,
je was al ziek, maar toch,
ik jank me kapot, iedere dag nog,
ik wil je niet missen,
ik kán je niet missen,
schatje het doet zo’n zeer,
want jij bent er niet meer,
ik hou van je, en dat zal altijd zo blijven,
en ik stop nu met schrijven,
maar allerliefste Poekie,
je bent uit het oog, maar niet uit het hart!
xx.
Osman
9 jaar geleden heb ik je ontmoet,
na alle twijfels over de liefde voelde het toch behoorlijk goed.
In 2003 gelukkig getrouwd,
en ik dacht echt wij worden samen oud.
Na 9 jaar samen zijn we gescheiden,
ik wilde zo niet meer een leven met je lijden.
Al die pijn en verdriet,
en je zag het gewoon allemaal niet.
Je stampte me zovaak in de grond,
dat ik het gevoel had dat ik niet meer bestond.
Waarom heb je niks meer om me gegeven,
en leefde je je eigen leven?
Altijd zoveel vrouwen om je heen,
en ik zat altijd maar alleen.
Ik vertrouwde je niet meer,
en je beloofde goed te zijn keer op keer.
Na 3 jaar denken toch maar gescheiden,
echt Osman ik wilde niet meer bij je blijven.
Na alle ellende en zoveel pijn,
kon ik gewoon niet meer samen met je zijn.
Hopelijk voel jij nu die pijn van eenzaamheid,
en raak je dat gevoel voorlopig niet kwijt.
Dus blijf even zitten in dat zwarte diepe dal,
en beseffen dat ik een goede vrouw was voor jou.
Ik heb zoveel voor je gedaan,
maar jij zag mij niet meer staan.
Liegen en bedriegen over dezelfde vrouw,
en nog tegen mij durven zeggen schat ik hou van jou.
Ik me maar steeds afvragen waarom o waarom?
ik voelde me zo lelijk en o zo stom.
Ik ben mijn Ik kwijt dankzij jou,
ik heb alles opgeofferd en kijk mij nou.
Je vrouw met zoveel pijn en verdriet,
en mij helpen deed je gewoon niet.
Mijn moeder had kanker en het kon je niks schelen,
waar is je gevoel voor respect in godsnaam gebleven.
Ik ga verder met mijn leven,
en ik heb nu wel iemand gevonden die me liefde kan geven.
John Zwaan is zijn naam,
en deze liefde zal voor altijd bestaan.
