Liefdesverdriet gedichten

Zoveel wat ik weet van verdriet.
Ik weet dat je ooit weer weg gaat.
Maar geen traan die je ziet.
Dan is het echt te laat.
Je hebt me gebruikt en bedrogen.
Je sneed mijn hart in duizenden delen.
Je hebt me zo voorgelogen.
Het is niet meer te helen.
Ik kende nooit een liefde zo puur.
Voor jou was het leedvermaak.
Van korte duur.
Dit gebeurde me niet vaak.
Ik opende mijn hart voor jou.
Nu pas dat ik me realiseer.
Dat iedereen kan zeggen: weet dat ik van je hou.
De gedachten doet mij zo een zeer.
Het zijn slechts woorden uit je mond.
Elke dag dat ik meer van je hield.
Ondanks dat je me vanbinnen heb verwond.
Je wou me weer terug in je leven.
En wou echt door met mij gaan.
Ik heb je weer vergeven.
Maar ik vergeet nooit wat je me heb aangedaan.

Ik was met mijn vriendinnen aan het chatten,
en opeens kwam jij online.
Het deed me niks,
Je was gewoon iemand.
We gingen praten,
En je vertrouwde mij.
Je vroeg me veel,
Dingen wat je nooit aan anderen zou vragen.
Ik ging jou ook vertrouwen.
En toen je vroeg mij:
Wat voel je voor mij?
En toen voelde ik het overal,
Kriebels in mijn buik,
Glimlach op mijn gezicht,
Hoofd in de wolken.
En toen dacht ik het,
Help! Ik ben verliefd.
Ik zei:
Veel
Je geloofde het niet,
En toen zei je,
Het spijt me maar ik hou niet zo van InternetVerkering enzo.
Ik vond het echt heel jammer,
Maar ik ken hem niet eens.

In de wolken,
Helemaal verliefd,
Op iemand,
Die ik niet zie,
Verliefd op iemand,
Die hem misschien helemaal niet is,
Verliefd.

Waarom doe je zo.
je doet me pijn.
maar toch wil ik voor altijd bij je zijn.
Van jou krijg ik veel liefde of verdriet.
Maar kwijtraken wil ik je niet.
Zo ben jij nu eenmaal.
Wil je mij nog wel?
Heb je er nog vertrouwen in?
Vind je mij nog wel leuk?
Of wil je een ander...

De pijn.

Pas op de scherven van mijn hart,
deze zijn zo scherp en puntig.
Pas op de scherven van mijn hart,
net gebroken zoveel pijn.

Als jij de lijm vindt voor mijn hart,
kan ik je weer liefde geven.
Als jij de lijm vindt voor mijn hart,
kan ik het verdriet pas weer vergeten.

De lijm onvindbaar zoals ik dacht,
Nu zullen de punten moeten slijten.
Zal de "puzzel" ooit weer kloppen?

nooit eerde voelde ik,
zoveel pijn vanbinnen.
ik moet door maar weet
niet waar te beginnen

in mijn oog de
glinstering van een traan,
een traan omdat ik bij
je weg ben gegaan!

ik dacht dat het beter was
voor ons beiden,
en nu moeten we onze eigen
wegen zien te leiden.

dat zo moeilijk zou zijn
had ik niet voorzien,
was het dan toch de verkeerde
keuze misschien?

de tijd zal het leren,
wie weet zullen onze wegen
ooit weer naar elkander keren.

Het leven gaat niet altijd,
zo als je het graag wilt,
Zoveel boys lopen er rond,
Maar voor jou,
Is er maar een,
Een die jou niet ziet zitten
of ziet staan
Eentje die je makkelijk laat gaan
En jou weer alleen laat
Fuck die boys,
Nu heb ik er een gevonden
Die ik heel erg bewonder
En ik kan niet zonder
Het leven gaat makkelijker,
Als je weet,
Dat die van je houdt,
En weet dat ie jou vertrouwd,
Dat gevoel voelt goed,
Zelf zo goed,
Dat je voor de rest verder kan gaan,
Met een grote glimlach,
Zo dat de mensen kunnen zien,
Dat je vrolijk bent,
De eerste keer dat ik je zag,
Je maakte me verliefd,
Door je ogen,
En je lieve lach.
Maar dan zeg ie je gedag,
Ik benklaar met jou,
Jij bent niet mijn ware vrouw.
In je buik,
Begint het te draaien,
Je ogen vullen met tranen,
Je hoofd zit vol vragen,
Wie? Wat? Waar? Waarom?
Het antwoord wat je krijgt..
Is alleen,
Het is beter zo,
Het leven gaat weer slecht,
Denk je aan hem,
Aan hem die zo lief was,
En zo mooi,
Die mooie lieve jongen,
Heeft jou verlaten,
En wil niet meer met je praten.

jij houdt van mij,
meer dan dat je kan zeggen.
maar dankzij ons verleden,
is het houden van jou zo moeilijk.

dit heb ik je eerlijk verteld,
en gezegt dat ik het je heb vergeven,
maar vergeten,
dat kan ik het nooit.

maar na dat ik jou had verteld,
over die ander in mijn leven,
was eer voor jou niets meer,
en ben je uit dit levengestapt.

voor mij moeilijk te verwerken,
dat dit wel eens mij schuld zou kunnen zijn.
en alles wat er achter blijft,
is nog meer ellende en pijn.

had ik je moeten zeggen,
dat ik ook van jou hield?
was het dan geod geweest?
of loog ij dat tegen mezelf?

jou ouders zijn de liefste mensen die er bestaan,
hoe moet ik hen vertellen,
wat jou er toe heeft gezet,
om zonder groet heen te gaan?

alles in deze wereld,
is nu verander,d oor rouw.
en te laat zeg ik nu,
dat ik van je houd!